6 Comments

  1. 1

    Arman

    ممنون از شما که به این موضوعات پر اهمیت می پردازید

    پاسخ
  2. 2

    Par30

    چرا در نسخه شاهنامه من این ابیات حذف شدند میشه بگید شاهنامه کامل از کجا تهیه کنم

    پاسخ
  3. 3

    ناشناس

    بسی رنج بردم در این سال سی …… سخن زنده کردم بدین پارسی

    پاسخ
  4. 4

    Sam Nariman

    نامه در خانه اش نباشه….. هویت ایرانی رو مدیونه شاهنامه هستیم… وگرنه همچون مصریان ما هم عرب کامل میشدیم.. … درود بر روان پاک این دلاور

    پاسخ
  5. 5

    Zari

    چقدر متعجب شدم از این مقاله…ولو اینکه این بیت، تنها منسوب به فردوسی بزرگ باشه، پرداختن به چنین مبحثی یک ضعف و ناسپاسی مطلق است.کی وکجا و کدام ایرانی در حیاتش از خواندن این بیت، تصور کرده، این بیت به معنی منت گذاشتنه؟!ببینید اساتید گرام، عملا اینگونه نقدهای بی مبنا، آب به آسیاب دشمن ریختن هست و بس…. اینو من تجربه کردم که در دانشگاه ترکیه تحصیل میکنم…. وبارها از زبان اساتیدشان شنیدم که گفتند :اشعار فردوسی شما هم که،افزوده شده ست واز کجا معلوم بقیه ی ابیات شبهه برانگیز نباشند،درحالی که، پشت تمام حماسه سرایی ها و اشعار مدهوش کننده ی شاهنامه، تلاش فردوسی برای حفظ زبان، ادبیات،روایات تاریخی و پهلوانی سرزمین کهن مان، موج میزند، آن هم فقط با زمزمه ی همین بیت شیرین… که یقین دارم با اشک و دلخوشی این بیت خلق شد. همین که حتا در مقدمات نسخ قدیم این بیت هویداست، من باافتخار به فردوسی بزرگ این بیت رو زمزمه میکنم…. باشد که روح بزرگش را بگستراند بر این وفاداریمان به تک تک شصت هزار بیتش : بسی رنج بردم دراین سال سی /عجم زنده کردم بدین پارسی

    پاسخ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

کليه حقوق اين سايت متعلق به تمدن ما بوده و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلا مانع است.